X
دعوت به همکاری - گوینده
انتشارات و موسسه فرهنگی نوین پندار از علاقه مندان به گویندگی دعوت به همکاری مینماید. جهت کسب اطلاعات بیشتر به صفحه همکاری با ما مراجعه نمایید.
:: :: :: :: :: اطلاعیه :: :: :: :: ::
 
 
 
width: px
height: px

تاریخچه‌ی پردازنده‌های گرافیکی مدرن (بخش دوم)

13:08   |   شنبه 3 آبان ماه 93   |   تعداد بازدید : 13553
تاریخچه‌ی پردازنده‌های گرافیکی مدرن (بخش دوم),تاریخچه‌ی پردازنده، پردازنده‌های گرافیکی، پردازنده‌های مدرن، هسته گرافیکی، High-End، Upper Mainstream، Mainstream، G80، G92، کارت گرافیک، GeForce 8800 GT، GeForce 8800 GTX، کارت گرافیک، پردازنده، GeForce، قابلیت Overclock، Nvidia  ، انویدیا، هیتاچی ، لحیم‌کاری، ATI  ، طرح تک اسلاته، کارت 8800GT، فن، رادیات، رادیاتور جدید، TSMC 65، AMD  ، قیمت انویدیا، پرچم‌دار GT200 ، کارت گرافیک دو هسته‌ای، هسته‌ی گرافیکی GT200، توان محاسباتی، گرافیک‌های بازی، درایورهای 3D  vision ، عینک سه‌بعدی، شرکت AMD، تراشه‌های گرافیکی، FurmarkT  ، معماری کارت گرافیک، کارت‌های انویدیا، سینماهای خانگی، Evergreen، Eyefinity، کارت‌های Fermi، کارت گرافیک حرفه‌ای، Barts، Tesselllation
تاریخچه‌ی پردازنده، پردازنده‌های گرافیکی، پردازنده‌های مدرن، هسته گرافیکی، High-End، Upper Mainstream، Mainstream، G80، G92، کارت گرافیک، GeForce 8800 GT، GeForce 8800 GTX، کارت گرافیک، پردازنده، GeForce، قابلیت Overclock، Nvidia  ، انویدیا، هیتاچی ، لحیم‌کاری، ATI  ، طرح تک اسلاته، کارت 8800GT، فن، رادیات، رادیاتور جدید، TSMC 65، AMD  ، قیمت انویدیا، پرچم‌دار GT200 ، کارت گرافیک دو هسته‌ای، هسته‌ی گرافیکی GT200، توان محاسباتی، گرافیک‌های بازی، درایورهای 3D  vision ، عینک سه‌بعدی، شرکت AMD، تراشه‌های گرافیکی، FurmarkT  ، معماری کارت گرافیک، کارت‌های انویدیا، سینماهای خانگی، Evergreen، Eyefinity، کارت‌های Fermi، کارت گرافیک حرفه‌ای، Barts، Tesselllation


در نتیجه بهینه‌سازی G80 و در اواخر سال 2007 میلادی، شاهد ظهور هسته گرافیکی جدیدی با نام G92 بودیم. G92 که بر پایه تکنولوژی ساخت 65nm  طراحی شده بود دارای سه نسخه اصلی متفاوت برای سه ردهUpper Mainstream ، Mainstream و High-End بود.
 G92برای اولین بار بر روی کارت گرافیکی GeForce 8800 GT مورداستفاده قرار گرفت و به‌اندازه‌ای توانا بود که مزبور توانست در اکثر تست‌ها کارایی بسیار نزدیک به GeForce 8800 GTX ارائه کند. با توجه به قیمت مناسب 199 تا 249 دلاری و مصرف پایین، این کارت 512 مگابایتی توانست حتی HD 2900 XT و  HD 3870، ای تی آی را که سه هفته پس از GT معرفی شدند، پشت سر بگذارد. 
موفقیت این پردازنده در کنار برادر خود  GT/GS8600 موجب شد این کمپانی بتواند سهم 71 درصد از بازار فروش را از آن خود کند. البته تمام ماجرا این نبود و نسخه قوی‌تری از G92 با نام  (G92-400) هم در راه بود که حدوداً یک ماه و نیم پس از عرضه نسخه اول و در قالب کارت گرافیکی GeForce 8800 GTS 512MB به بازار معرفی شد، این کارت جدید نه‌تنها در بسیاری از تست‌ها GeForce 8800 GTX را پشت سر می‌گذاشت بلکه دارای قابلیت Overclock بسیار بالاتر و تکنولوژی‌های جدیدتری نیز بود. بدین ترتیب عملاً کار G80  به پایان رسید. 
اگرچه  سری 8 یک پیروزی تکنیکی برای Nvidia  بود سری 9  آغازگر مرحله رکود اقتصادی برای این شرکت بود.
انویدیا به استفاده از روش هیتاچی در اتصال و لحیم‌کاری روی آورد نام این روش Hitachi Eutectic High Tin Solder بود که  توسط  ATI  نیز مورداستفاده قرار می‌گرفت. روش مذکور باعث ایجاد تغییر در طرح تک اسلاته بدنه کارت 8800GT  شد  و اجازه اضافه کردن فن‌های بیشتر  و سیستم جدیدتر رادیات برای خنک‌کنندگی بهتر شد. مشکلات رادیات در نسخه‌های جدید حل شد و رادیاتور جدید8800GTS 512 mb  دو اسلاته با کولر غیر رفرنس به نظر نمی‌آمد که مشکلی خاص داشته باشد.
شرکت  حدود 470 میلیون دلار برای رفع مشکلات و جریمه‌ها و بازپرداخت‌ها هزینه کرد و بعضی بخش‌های OEM که از قطعات مشکل‌دار استفاده کرده بودند قطعات آسیب‌دیده را تعویض نمودند درحالی‌که کارت مشتریانی که مشکل داشت، تا حد ممکن تعویض شدند.
سری 9 انویدیا در فوریه سال 2008 عرضه شد و در ابتدا دو مدل عرضه شد. مدل اول9600 GT بود که بر اساس G94  توسعه‌یافته و معماری مشترکی با G92  سال قبل داشت ولی روی TSMC 65  نانومتری ساخته‌شده بود.
کاهش قیمت شدید AMD  بر روی HD 3870/3850 و کاهش قیمت انویدیا روی 8800 GS/GT  باعث شد سری 9 کمتر موردتوجه  قرار گیرد.
9800 GT های اولیه درواقع  8800 GT  بودند  و 8800 GTS  درواقع به 9800GTX  تبدیل‌شده بود. تغییر به TSMC با سایز 55 نانومتری کاهش 20 درصدی در G92 را به وجود آورد و اجازه یک بوست کوچک در فرکانس کلاک برای تولید 9800 GTX + ، GTS 150  و GTS 250  که حدود 15 ماه بعد از عرضه اصلی سری 8 وارد رقابت شدند، فراهم آورد. 
به دلیل تأخیر عرضه سری پرچم‌دار GT200  و اینکه HD 3870 X2 شرکت AMD  گوی سبقت را از سایر پردازنده‌های گرافیکی موجود در بازار ربوده بود، انویدیا هم به‌افتخار گذشته دو چیپ 9800 GTرا در کنار هم‌روی یک برد قرار داد و کارتی به نام  9800GX2  ساخت، درحالی‌که این کارت برنده بنچمارک ها شد، اما فروش یک کارت دو هسته‌ای 9800 GT باقیمت 9800GT سه برابر به مذاق مشتریان خوش نیامد و به‌زودی معلوم شد که این کارت طرفداران چندانی ندارد.

 

با فرارسیدن ماه ژوئن، شرکت انویدیا پردازنده‌های گرافیکیGTX 260  و  GTX 280 را بر مبنای هسته‌ی گرافیکی GT200 معرفی کرد. GT200 دارای سایز Die  برابر با576mm2  بود و بزرگ‌ترین واحدی  که TSMC  تا آن زمان تولید کرده بود، محسوب می‌شد.
GT200  باعث شد انویدیا دوباره GPGPU  را سر کار بیاورد و از توان محاسباتی Double-Precision Floating Point  یا FP64 و سخت‌افزار محاسباتی در طراحی این واحد بهره برد. معمولاً تغییرات قیمتی گرافیک‌های بازی محور، محسوس نیستند ولی انویدیا در سری 200 یک پکیج  649 دلاری یا درایورهای 3D  vision  به همراه عینک‌های سه‌بعدی شاتر  iR Emitter باقیمت 280دلار بفروش گذاشت. 
این کاهش قیمت پس از عرضه‌ی HD 4870 و HD 4850 شدت گرفت و موجب شد GTX 280 کاهش 38 درصدی و GTX 260 کاهش قیمت 25 درصدی را به همراه داشته باشد! 
در پاسخ به  G92 و  GT200 شرکت AMD واحد RV770 را عرضه نمود. نخستین کارت رده‌ی lower-mainstream،HD 4730   بود که در 8 ژوئن عرضه شد، پس‌ازآن نسخه‌های قدرتمند و جریان اصلی نیز مانند HD 4850 /4870  در 25 همان ماه عرضه شدند. کمپانی AMD-ATI باعرضه Radeon HD 4850/4870  و کاهش قیمت‌ها توانست تا 40 درصد  بازار G92 را تصاحب کند که شکستی سنگین برای  انویدیا بود و این سازنده‌ی برتر تراشه‌های گرافیکی، مجبور به بازنگری در G92 و عرضه محصولات جدیدتر کرد.
4870 و 4850 نخستین کارت‌های گرافیکی بودند که در بازار مصرف از حافظه‌های GDDR5، که انویدیا حدود 18 ماه بعد از این تراشه‌ها بر روی GT240  مبتنی بر هسته GT 240 استفاده کرد، بهره می‌بردند. 
HD 4870 /4850  با لیست بلندی از ویژگی‌های رده‌بالا اعم از: یک خروجی صدای 7.1 LPCM  بر روی HDMI، کارایی کلی، قابلیت multi-GPU scaling و البته قیمت، نقد و بررسی‌های زیادی همراه بودند هرچند مشکلاتی مثل دمای بالا ، کرش  و قفل شدن در  محدوده قطعات VRM به‌ویژه تحت نرم‌افزارهای سنگین نظیرFurmark   نیز شامل می‌شدند.
شرکت AMD همچنین، برای رقابت باGTX280 که در آن زمان‌بر بازار پردازنده گرافیکی حکم‌فرما بود، HD 4870 X2  را عرضه کرد. این کارت در بیشتر تست ها و کارایی و در مقام تولید حرارت و صدا نیز به لطف یک فن دمنده رفرنس به رتبه اول دست‌یافت.

 

در ژانویه 2009  خط تولید سری GT200  به سمت فناوری  TSMC 55 که پیش از آن در نسخه‌ی اصلاح‌شده چیپ های B3 به‌کاررفته بود، حرکت کرد. در این زمان، انویدیا مدل  GTX 295 را برای مقابله با Radeon 4870X2 عرضه کرد. این شرکت همچنین نسخه تک‌هسته‌ای این کارت را  در آوریل و تحت عنوان GTX 275 روانه‌ی بازار کرد. قبل از آن AMD نیز بیکار ننشست و برای اینکه از غافله عقب نماند، نسخه بهینه‌سازی شده‌ی RV790 XT با نام HD 4890  و البته   HD  4770 را به‌عنوان اولین کارت 40 نانومتری این شرکت معرفی کرد!
اگرچه مدل 4770 محصولی بزرگ نبود اما در شناسایی مشکلات فرایند 40 نانومتری TSMC کمک زیادی به AMD نمود. مشکلاتی مثل نقص لایه‌های زیرین فلزی در  DIE که باعث ایجاد درصد بالایی خرابی می‌شد. دانش به‌دست‌آمده، به AMD کمک کرد تا مشکلات موجود در معماری محصولات خود را مرتفع سازد. 
در جولای 2009 انویدیا نخستین محصولات 40 نانومتری خود را عرضه کرد. GT216 و GT218 در قالب GeForce 205، 210 و GT 220 عرضه شد و همگی تنها در اختیار سازندگان تجهیزات اصلی قرار گرفتند، البته تا ماه اکتبر و بعدازآن به شکل عمومی هم عرضه شدند. تنها موضوع قابل ذکر درباره این محصولات این است که نخستین کارت‌های انویدیا بودند که از DX10.1  بهره می‌بردند. گزینه‌ای که  AMD در نسخه HD 4870/4850 در کنار قابلیت‌های دیگری نظیر: 7.1 audio، Lossless LPCM  Audio  و Dolby True HD/dts/dts-hd  به آن دست‌یافت. این سری برای سینماهای خانگی مناسب بودند و  سرانجام در سال 2010 به سری 300  تغییر نام یافتند.
در بازه‌ی بین سپتامبر 2009 تا فوریه 2010  شرکت AMD  اقدام به عرضه محصولاتی جدید نمود. ypress،  Juniper، Redwood و  Cedarکه درمجموع خانواده‌ی Evergreen را تشکیل می‌دادند با معرفی پرچم‌دار این مجموعه، HD 5870 و کمی بعد HD 5850 به علاقه‌مندان دنیای فناوری معرفی شدند.  
مشکلات TSMC در 40 نانومتری‌ها باعث ایجاد دردسرهایی برای  AMD شد و این مشکلات تا زمان عرضه‌ی Evergreen با ویندوز 7 و DirectX 11 به قوت خود باقی بود. دراین‌بین اگرچه DX11 برای اثبات کارایی خود در خانواده‌ی Evergreen  به زمان نیاز داشت، ویژگی دیگری بانام Eye finity  که در سری 5000 ارائه شد توانست چشم‌ها را خیره کرد. Eyefinity که بر انعطاف‌پذیری Disply Port ها تأکید داشت امکان پشتیبانی از 6 نمایشگر را بر روی هر برد فراهم می‌آورد.
درحالی‌که بردهای عادی  از ترکیب VGA-DVI  و یا  HDMI استفاده می‌نمودند و همه توسط سیگنال‌هایTDMS  داخلی و ارسال‌کننده‌های سیگنال پشتیبانی می‌شدند و کلاک عملیاتی مخصوص به خود را داشتند ،Display Port  به کلاک مستقیم احتیاجی نداشت و تا 6 نمایشگر را در سخت‌افزار خود کنترل می‌کرد درحالی‌که بخش نرم‌افزاری آن مسئول ایجاد و کنترل تجربه کاربر بود. این روش می‌توانست در رزولوشن و ابعاد تصویری مختلف دست یابد.
به‌زودی سری Evergreen  علیرغم مشکلات texture filtering  با معرفی HD 5850/5770  بسیاری از گیمر ها را به خود جلب نمودند. HD 5870    و HD 5970  دو هسته‌ای نیز کارایی و کیفیت بالایی از خود نشان دادند که موفقیت بزرگی برای AMD در پی داشت.  
موفقیت پشت موفقیت! باعث شد انویدیا نیز وارد رقابت شده و شش ماه بعد کارت‌های Fermi خود با نام‌های  GTX470و GTX480 را در 12 آوریل عرضه نماید. هیچ‌کدام از Die های شرکت به‌طور کامل فعال نبودند، بنابراین سرعت هسته به دلیل مشکلات مصرف انرژی و پهنای باند و ایراد در I/O GDDR5  به حد مطلوب انویدیا نرسید. 
سری Quadro و  Teslaبر پایه  GF100 مشکلات کمتری داشتند زیرا آن‌ها در اکوسیستم گرافیک‌های حرفه‌ای قرار می‌گرفتند. یکی از جنبه‌های کارت‌های سری 400 که ناامیدکننده نبود، استفاده انویدیا از  Ransparency Supersampling Antialiasing یا  TrSSAA بود که به‌جای نسخه قبلی خود  CSAA به‌کاررفته بود. درحالی‌که بازار 480 خیلی محکم نبود ولی460 یک پیروزی بزرگ به‌حساب می‌آمد. کارایی عالی  در مقابل قیمت مناسب  با حافظه 768مگابایت 192 بیتی و قیمت 199دلار  و نسخه 1 گیگ 256بیت باقیمت 229 دلار عملکرد قابل‌ملاحظه‌ای از خود نشان دادند. 
انویدیا در نوامبر، GF110  را عرضه نمود. علیرغم عدم استقبال منتقدان، GF110 ، نسخه‌ی به‌روزرسانی شده‌ی GF100 ، توانست مشکلات موجود در اجداد خود را برطرف سازد. فعال‌سازی تمام چیپ، منجر به ارائه‌ی  GTX 570   و GTX 580 شد و درنهایت سری 400 را پدید آورد.
سری 400 در ابتدا بازخوردهای مناسبی در بازار نداشتند و همین مسئله باعث شد تا انویدیا قول ترمیم و اصلاح این رده را بدهد. بااین‌حال باید قبول کرد که انویدیا همیشه طرفداران متعصبی داشته و هنوز هم سهم ویژه‌ای در مقابل ATI  دارد. به همین دلیل نمی‌توان با توجیه پرمصرف بودن این کارت‌ها یا بهای بالای آن‌ها در مقابل محصولات رقیب، این گروه را نادیده گرفت. سری 400 انویدیا شامل مدل‌هایی است که از دایرکت‌ایکس نسخه یازدهم پشتیبانی می‌کردند و به‌نوعی می‌توان آن‌ها را همتای سری پنجم ATI دانست. در این سری پیشرفت‌های قابل‌توجهی نسبت به سری 200 دیده می‌شد و مهم‌ترین ارتقای آن‌ها نیز تغییر ساختار معماری هسته بود که از جیفورس‌های سری 8 تا به آن زمان تغییر نکرده بود. 
پس از Evergreen ، سری  Barts اولین سری جزایر شمالی  AMDدر اکتبر عرضه شد که نسبت به  Evergreen فقط یک تکامل نبود. Barts  برای کاهش هزینه تولیدشده بود و تا حدی ارزان‌تر از Cypress  بود. در این نسخه کارایی GPU در سطح کارت‌های نسل پیش مثلHD 5830 /5850   بوده اما ابعاد فیزیکی کنترلر حافظه کاهش‌یافته و قابلیت انجام Double Percision    حذف‌شده بود. البته Barts  با پشتیبانی از Tesselllation (تقسیم‌بندی چندضلعی‌ها در تصاویر سه‌بعدی به قطعات کوچک‌تر برای دستیابی به جزئیات دقیق‌تر، بدون افزایش فشار کاریCPU ) نسبت بهEvergreen  پیشرفت داشت.



:: تبلیغات

ADOBE CREATIVE CLOUD COLLECTION 2016

سایر خبرهای این گروه ...
 
بحث ها و نظرها
0
نظر
برای شرکت در بحث و تبادل نظر در سایت Login نموده، یا ثبت نام کنید.


:: تبلیغات
Driver Pack Solution New Version - 17.6.13
آموزش جامع پیشرفته 3DS Max 2017



 
 
تمامي كالاها و خدمات اين فروشگاه، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است.
Copyright © 1998 - 2016 NovinPendar Co. Ltd. All rights reserved.