X
دعوت به همکاری - گوینده
انتشارات و موسسه فرهنگی نوین پندار از علاقه مندان به گویندگی دعوت به همکاری مینماید. جهت کسب اطلاعات بیشتر به صفحه همکاری با ما مراجعه نمایید.
:: :: :: :: :: اطلاعیه :: :: :: :: ::
 
 
 
width: px
height: px

فیدل کاسترو رهبر پیشین کوبا درگذشت،تاریخ درباره او قضاوت خواهد کرد

10:04   |   يكشنبه 7 آذر ماه 95   |   تعداد بازدید : 100
فیدل کاسترو رهبر پیشین کوبا درگذشت،تاریخ درباره او قضاوت خواهد کرد,Fidel Castro،فیدل کاسترو،کوبا،چریک،کمونیست، نظام کمونیستی , ضدسرمایه داری,رائول کاسترو,چه گوارا ,Che Guevara,دونالد ترامپ ,باراک اوباما,فلوریدا ,دیکتاتور ,هاوانای,مارکو روبیو,کمونیسم ,جنگ چریکی,سیگار هاوانا ,ریگان, مجله پلی‌بوی,ژان پل دوم,آنتونی دی پالما، نیویورک تایمز ,حکومتی کمونیستی, آزادی بیان ,مارکسیست , لنینیست, باتیستا,پاپ
Fidel Castro،فیدل کاسترو،کوبا،چریک،کمونیست، نظام کمونیستی , ضدسرمایه داری,رائول کاسترو,چه گوارا ,Che Guevara,دونالد ترامپ ,باراک اوباما,فلوریدا ,دیکتاتور ,هاوانای,مارکو روبیو,کمونیسم ,جنگ چریکی,سیگار هاوانا ,ریگان, مجله پلی‌بوی,ژان پل دوم,آنتونی دی پالما، نیویورک تایمز ,حکومتی کمونیستی, آزادی بیان ,مارکسیست , لنینیست, باتیستا,پاپ

 

فیدل کاسترو رهبر پیشین انقلاب کوبا، جمعه شب به وقت محلی در ۹۰ سالگی در اقامتگاه خود در هاوانا درگذشت. امری که ابراز همدردی بسیاری از همپیمانان کوبا را به دنبال داشت، اما در ایالات متحده با واکنش های متفاوتی روبرو شد.
به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، رائول کاسترو رئیس جمهوری کوبا پس از نیمه شب جمعه در یک نطق تلویزیونی و با صدایی لرزان اعلام کرد که رهبر انقلاب کوبا ساعت ۱۰ و ۲۹ دقیقه جمعه شب از دنیا رفت.
او که بردار کوچکتر فیدل کاسترو است، نطق خود را با سر دادن این شعار معروف انقلابی کوبا به پایان برد: «به سوی پیروزی، همیشه!»
به دنبال مرگ رئیس جمهوری پیشین انقلاب کوبا، دولت ۹ روز عزای عمومی در سراسر این کشور کوچک آمریکای مرکزی اعلام کرده است.

 

فیدل کاسترو، به دنبال یک جنگ چریکی، در سال ۱۹۵۹ قدرت را به دست گرفت و یک نظام کمونیستی و ضدسرمایه داری را در نزدیکی ایالات متحده پایه گذاری کرد و از مواضع ضدآمریکایی خود در دوران ده رئیس جمهوری سابق آمریکا کوتاه نیامد.

مرگ او تحول سیاسی عمده‌ای را به دنبال نخواهد داشت چراکه عملا از سال ۲۰۰۶ وی ریاست جمهوری مادام العمر خود را به برادرش رائول کاسترو واگذار کرد. رائول که متولد ۱۹۳۱ است در سال ۲۰۰۸ توسط شورای ملی کوبا به عنوان رهبر جدید به سمت رئیس شورای حکومتی و فرمانده کل نیروهای مسلح کوبا منصوب گردید.

 

وقتی چه گوارا یار و همرزم فیدل کاسترو، در ۹ اکتبر ۱۹۶۷توسط نیروهای نظامی بولیوی اعدام شد، جنازه‌اش را همراه شش همرزم دیگر به نمایش گذاشتند. بعد‌ها شایع شد که جنازه چه گوارا توسط ارتش بولیوی آتش زده شد و جنازه‌ای که به تماشا گذاشته شد خود چه گوارا نبوده است چون حتی خاکستر جنازه وی را به باد سپرده‌اند.
جنازه فیدل کاسترو شنبه ۲۶ نوامبر ۲۰۱۶ (۶ آذر ۱۳۹۵) سوزانده شد و خاکستر او یکشنبه هفته آینده در گورستانی در شهر سانتیاگو در شرق کوبا به خاک سپرده می شود.

 

تاریخ قضاوت خواهد کرد

رئیس جمهوری آمریکا، که از سرگیری روابط با کوبا پس از نیم قرن یکی از دستاوردهای مهم دولت او محسوب می شود، در واکنش گفت، «تاریخ اثرات گسترده عملکرد این شخصیت منفرد بر زندگی مردم (کوبا) و جهان اطراف او را ثبت، و درباره آن قضاوت خواهد کرد.»
باراک اوباما در بیانیه ای، با بیان این که «شکاف و اختلافات بنیادین سیاسی روابط بین ایالات متحده و کوبا را برای شش دهه تحت تاثیر قرار داد،» تاکید کرد که آمریکا در زمان مرگ فیدل کاسترو نیز «دست دوستی به مردم کوبا دراز می‌کند.»
دونالد ترامپ رئیس جمهوری منتخب آمریکا پیشتر در واکنش به درگذشت رهبر سابق کوبا، تنها در یک پیام کوتاه در توئیتر نوشت «فیدل کاسترو مُرد.»

 

شادی کوبایی تبارهای ساکن آمریکا از مرگ فیدل کاسترو

بسیاری از کوبایی تبارهای ساکن ایالت فلوریدا در جنوب ایالات متحده و جایی نزدیک به کوبا، صبح روز شنبه در واکنش به خبر درگذشت فیدل کاسترو به خیابان های میامی ریخته و ابراز شادمانی کردند.
ایلینا راس لتینن، نماینده کوبایی‌تبار میامی در کنگره آمریکا، در بیانیه‌ای نوشت «یک دیکتاتور مُرد، و آغاز افول آخرین پایگاه کمونیسم در نیمکره غربی را می‌تواند در افق دید.»

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، بسیاری از ساکنان کوبایی میامی، بویژه در محله هاوانای کوچک، موضعی ضد کاسترو دارند. یکی از شرکت کنندگان در مراسم امروز در این محله مردی ۷۲ ساله است و پلاکارتی در دست داشت با پیام «ای شیطان، فیدل حالا در دست توست. بلایی سرش بیاور که لیاقت اوست. اجازه نده در آرامش باشد.»
فضای حاکم بر محله هاوانای کوچک به جای عزاداری، از جشن و سرور پر شده است، امری که چندان هم در این منطقه غیرمنتظره نبود. حضور فیدل کاسترو در کوبا، جزیره ای که تنها ۵۳۰ کیلومتربا میامی فاصله دارد، در این محله بی تأثیر نبوده است.

سناتور جمهوریخواه مارکو روبیو از ایالت فلوریدا که خود نیز کوبایی تبار است، روز شنبه در بیانیه‌ای، فیدل کاسترو را «شیطان و یک دیکتاتور جانی» خواند که «زندگی شوم و مشقت‌باری» را برای مردم خود به ارمغان آورد.
به گزارش روزنامه واشنگتن پست، او که خود می‌گوید پدر و مادرش در سال ۱۹۵۹ و زمانی که فیدل کاسترو به نخست وزیری رسید کوبا را به مقصد ایالات متحده ترک کردند، گفت «دیکتاتور مرده است، اما دیکتاتوری نه.»
بسیاری از این مهاجران قصد داشتند پس از سرنگونی فیدل کاسترو به وطنشان باز گردند، ولی او برای دهه ها همچنان در آن کشور کوچک آمریکایی مرکزی بر قدرت تکیه زد.
بسیاری از مهاجران کوبایی ساکن ایالات متحده مخالف عادی سازی روابط بین واشنگتن و هاوانا بودند و ایلینا راس لتینن، نماینده کوبایی‌تبار میامی در کنگره، ابراز امیدواری کرد که مرگ فیدل کاسترو «آغاز افول آخرین پایگاه کمونیسم در نیمکره غربی» باشد.

 

فیدل کاسترو؛ پایان یک اسطوره

برای چندین دهه فیدل کاسترو نماد یک رهبر انقلابی بود که نه تنها در آمریکای لاتین بلکه به گونه‌ای افسانه‌ای در سایر قاره‌های جهان نفوذ داشت. هوگو چاوز در ونزوئلا او را پدرخوانده ایدئولوژیک خود می‌دانست و بسیاری از رهبران غیر کمونیست ولی با گرایش چپ، و حتی در جهان اسلام، سعی کردند به نوعی از خود چهره‌ای کاسترو-گونه نشان بدهند. کم کم ریش‌های فیدل کاسترویی و سیگار هاوانا نمادهای انقلابی شد و فیدل کاسترو توانست با تکیه بربعد داخلی این اسطوره‌سازیِ موفق وفاداری میلیون‌ها کوبایی را برای خود حفظ کند.
قبل از انقلاب ۵۷ در کشورهایی مانند ایران شیوه‌های جنگ چریکی چه گوارا و فیدل کاسترو که در کوبا منجر به پیروزی انقلابیون بر رژیم باتیستا شده بود، الگوی سازمان چریک‌های فدایی خلق را پدید آورد.
اما الگوی فیدل کاسترو برای خود کوبا بیشتر موثر بود. او بار‌ها و بار‌ها نشان داد که توانایی کلامی تبدیل لحظه‌های سخت را به فرصتی بسیار مناسب دارا است. یک‌بار مجله پلی‌بوی از کاسترو سوال کرد که به توصیف رونالد ریگان رئیس جمهور وقت آمریکا در موردش که او را یک دیکتاتور نظامی بی‌رحم خطاب کرده بود چه پاسخی دارد. و پاسخ فیدل کاسترو بسیار جالب و غیر منتظره بود: «اگر دیکتاتور بودن به معنی حکومت از طریقی صدور فرمان باشد، پس می‌توان‌‌ همان را در مورد پاپ هم بکار برد و او را متهم به دیکتاتور بودن کرد». سپس کاسترو بحث را به سمت ریگان برگرداند و خطاب به خبرنگار پلی بوی گفت اگر او (ریگان) این قدرت شیطانی و غیر دموکراتیک را دارد که می‌تواند «فرمان» یک جنگ اتمی را صادر کند، «من از شما سوال می‌کنم، چه کسی دیکتاتور‌تر است، رئیس جمهور ایالات متحده یا من؟».
نباید از یاد برد که پاپ (ژان پل دوم) در بازدیدی که در سال ۱۹۹۶ از هاوانا کرد ضمن صحبت‌هایش، برخلاف انتظار کاسترو، حصر کوبا را توسط آمریکا «غیر عادلانه و ظلمی اخلاقی» نامید که برای کاسترو نوعی پیروزی سیاسی به حساب می‌آید. علاوه بر آن از سال ۲۰۱۴ به دنبال کوشش‌های ارزشمند پاپ فرانسیس بود که بین رائول کاسترو باراک اوباما باب مراوده و گفت‌وگویی را باز کرد که سر انجام به برداشته شدن تحریم‌های کوبا ختم شد. طنز تاریخ در اینجا است رئیس جمهور آمریکا برای برداشتن تحریم‌ها از رای یا تائید کنگره برخوردار نبود بلکه متوسل به‌‌ همان «فرمانی» شد که کاسترو آن را «دلیل دیکتاتوری» تلقی کرده بود.
فیدل کاسترو تا مدت‌ها از تائید اینکه حرکت او کمونیستی و مارکسیستی است طفره می‌رفت و تنها هدف انقلاب خود را علیه دیکتاتور وقتِ کوبا باتیستا، از طریق گسترش شعار «آزادی یا مرگ» اداره می‌کرد. وقتی به دنبال قضایای جنگ سرد و استقرار موشک‌های اتمی شوروی در کوبا بحران به رویارویی خلیج خوک‌ها کشیده شد وابستگی ایدئولوژیک کاسترو نیز علنی شد و او رسما در دوم دسامبر ۱۹۶۱ طی یک سخنرانی طولانی اعلام کرد که یک مارکسیست - لنینیست است. در آن زمان بسیاری از کوبایی‌ها او را به خیانت متهم کردند و گفتند مردم کوبا را در معرض خطر بزرگی قرار داده است. بدنبال این ماجرا‌ها بود که انبوهی از کوبایی‌ها جزیره را ترک کردند و عمدتا آن‌سوی آب‌ها در ایالت فلوریدای آمریکا سکونت گزیدند تا شاید روزی بتوانند به وطن باز گردند.
آنتونی دی پالما، در روزنامه نیویورک تایمز تحلیل بسیار خواندنی از زندگی فیدل کاسترو ارائه و به نکته مهمی اشاره می‌کند: «اگرچه فیدل کاسترو پیگیر کمونیسم ایدئولوژیک بود ولی هرگز حکومتی کمونیستی یا حکومتی که تحت فرامین حزب کمونیست اداره شود برقرار نکرد». به تعبیر او حکومت کوبا کمتر بر محور «دکترین کمونیسم» و عملاً بر محور کاربرد کمونیسم در منطقه‌ای که جامعه به نوعی سلسله مراتب خو کرده بود بنیانگذاری شد. آن سلسله مراتب توانست وضعیت آموزش، بهداشت، و اقتصاد را در کشور مدیریت کند و این کار به قیمت «محروم کردن مردم از آزادی بیان و استفاده از فرصت‌های اقتصادی به دست آمد».
فیدل کاسترو تا همین چند ماه پیش به صحبت برای مردم کوبا ادامه می‌داد. در ماه آوریل سال جاری در آخرین روز کنگره حزب کمونیست کوبا خطاب به مردم شعار داد مردم کوبا «پیروز خواهند شد» و شعار انقلابی خود را تکرار کرد که: «به‌سوی پیروزی، همیشه!» در همین سخنرانی وی از اینکه بزودی ۹۰ ساله خواهد شد ابراز تعجب کرده و گفته بود «نوبت همه ما خواهد شد».
از فیدل کاسترو مصاحبه‌های بیشماری در مطبوعات آمریکایی منتشر شده است. مطالعه این مصاحبه‌ها می‌تواند مقدمه‌ای باشد برای درک بیشتر جامعه، سیاست و حکومت در کوبا و همینطور نقشی که کوبا در میان کشور‌های غیر متعهد بازی کرد. آنچه در این مختصر می‌توان به آن اشاره کرد، آن است که فیدل کاسترو در داخل کوبا مانند همه رهبران آرمانگرا طرفدارانی دارد که هیچ‌وقت حاضر نیستند خاطره او را با هیچ رهاورد دیگری عوض کنند؛ اما همین فیدل کاسترو در میان کوبایی‌های خارج از کشور مخالفانی دارد که نسبت به او کینه‌ای التیام نیافتی و نفرتی ابدی دارند.
فیدل کاسترو که بار‌ها از چندین سوءقصد جان سالم به در برد در میان رهبران سیاسی (به استثنای پادشاهان) طولانی‌ترین عمر را داشته است.

 

 


:: تبلیغات

NP Antivirus Collection 2016 - V15
 
بحث ها و نظرها
0
نظر
برای شرکت در بحث و تبادل نظر در سایت Login نموده، یا ثبت نام کنید.


:: تبلیغات
SKETCH and RANDO TOOLS
با ما در تلگرام همراه باشید



 
 
تمامي كالاها و خدمات اين فروشگاه، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است.
Copyright © 1998 - 2016 NovinPendar Co. Ltd. All rights reserved.